شعر ایذه

ماشاالله براتی

 یادگاری ازچویل   اینجاکه بیشه زار شیرانی دلیراست   اینجا همان آنزان من یامالمیراست  اینجانسیمی می وزدهردم به سویم  چون آشناپا می نهد هردم به کویم  اینجا صداقت واژه ی نام آشنایی است  اینجاکه گندمزار مردم بی ریایی است  اینجا که میآیی صداقت مردنی نیست  گلپونه ی احساس مردمچیدنی نیست  با  جا   نماز عشق باید اقتدا کرد  با دست  پاک روستا روبه خداکرد  اینجا صفایی  سبز دارد مردچوپان اینجا که تکیه داده بر اشکفت سلمان  اینجا  شجاعتهای  الهک  را ستودند  مردانشان  مهر  خدا  بردل فزودند  منگشتمان داغ هزاران مرد دیده است         با چشم خود داغ عزیزان را چشیده است ...