شعر ایذه

هرمزعلیپور

    خوب است به چند سالگی این اتفاق را بخوانم و این طبیعت من است این که مکمل ذات است یک نامه سرراست به من نمی رسد. از این مراتب که بگذریم تنها به یک عبور کنار هم بودیم من زاویه نساخته ام این زندگی است یا نامه ای به آفتاب اگر قرار است به مردگان سربزنیم علاوه بر این از نیاکان من چیزی به شهری نیست تا بخواهم بلیت بگیرم. به دندان در بین دو چهره از خورشید در این نام یک تن بیشتر نیست با حدی که شکسته ایم بر چندمین زخم خود دست می نهیم با تو فرق ندارد که و این که دیگر جوانی نیست و این که آغاز قشنگی نیست با دست های خود به خانه ایم و نگاه مان در بین دو چهره از خورشید انگار که این زمین سبک شده و هر چیز پایان خود را به دندان می گیرد.  ...